ملیپوش پاراکانو گفت: قایقرانی به من احساس آرامش میدهد و تمام زندگیام است.
به گزارش روابط عمومی فدراسیون قایقرانی، وب سایت فدراسیون ورزشهای جانبازان و معلولین گفت و گویی با شهلا بهروزی راد قایقران پارالمپیکی کشورمان انجام داده که در ادامه می خوانید:
شهلا بهروزیراد متولد سال ۱۳۶۴ در استان کرمانشاه است و علیرغم معلولیت مادرزادی تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسی ارشد حسابداری ادامه داده است. بهروزیراد ورزش را از رشته پارادوومیدانی آغاز کرد. او از ده سال پیش عضو تیم ملی پارا قایقرانی شد و در این مدت توانسته علاوه بر کسب مدال های خوشرنگ در مسابقات برونمرزی، پارالمپیک را نیز تجربه کند.
او در رقابتهای جهانی مجارستان با کسب مدال برنز، موفق به کسب سهمیه بازیهای توکیو شد، تا تیم ملی ایران برای دومین بار پارالمپیک را تجربه کند.
بهروزیراد در رقابتهای آزمایشی پارالمپیک توکیو، در کلاس KL3 پاراکانو توانست مدال نقره و عنوان نایب قهرمانی را از آن خود کند.
بانوی پاراکانو کشورمان بیان کرد: ابتدا در ماده پرتاب دیسک فعالیت می کردم و بعد از حضورم در تست استعدایابی، به دلیل عملکرد بهتر وارد دنیای قایقرانی شدم و در قهرمانی آسیا، اولین مدال طلای رقابتهای برونمرزیام را کسب کردم.
وی ادامه داد: در این سالها با حمایت خانواده و توکل به خداوند متعال فعالیتم را ادامه دادم و برادرم که از ملیپوشان کشتی بود مشوقم شد تا با انگیزه بیشتری در این مسیر حرکت کنم.
بهروزیراد افزود: در بازیهای پارالمپیک ریو به آنچه که هدفم بود نرسیدم و بر خلاف رقابتهای جهانی که به مرحله فینال صعود می کنم، نتوانستم به مرحله پایانی این بازیها راه پیدا کنم و با جایگاه نُهمی به کار خودم پایان دادم. این اتفاق تجربه بزرگی شد تا برای کسب نتیجه دلخواهم در پارالمپیکهای بعدی بیشتر تمرین و تلاش کنم.
ملی پوش پاراکانو عنوان کرد: در طول این سالها از لحاظ اخلاق ورزشکاری، حسن یزدانی، قهرمان المپیک کشورمان را به عنوان الگوی جوانمردی انتخاب کردم و همیشه در تلاش بودم اخلاق پهلوانی و ورزشیام را مانند او حفظ کنم.
بهروزیراد اظهار داشت: قایقرانی به من احساس زندگی و آرامش میدهد. جدایی از پاراکانو برایم مقدور نیست و به همین دلیل تصمیمی برای دور شدن از این رشته را ندارم و سعی می کنم فعالیتم را ادامه دهم.
وی بیان کرد: در کرمانشاه، افرادی که دارای معلولیت هستند را با ورزش جانبازان و معلولین آشنا کردم و حتی از فضای قایقرانی به آنها توضیح دادم چرا که معتقدم ورزش روح زندگی است.
بهروزیراد اظهار داشت: در این روزها که بیماری کرونا شیوع پیدا کرده است مانند دیگر ورزشکاران در منزل زیر نظر مربیانم تمرینات بدنسازیام را ادامه دادم و از فضای تمرینهای فنی و تکنیکی به دلیل شرایط دور ماندم اما امیدم را از دست ندادم و مطمئنم که با آغاز اردوها در تهران میتوانم باز هم به روزهای اوج آمادگی برگردم.
ملیپوش پاراکانو در پایان گفت: امیدوارم که هرچه زودتر شرایط کرونایی به پایان برسد و شرایط به روزهای عادی برگردد. از کمیته ملی پارالمپیک، فدراسیون قایقرانی تشکر می کنم که از تیم ملی حمایت می کنند و فضا را برای رشد این رشته مهیا کردند.
در پایان نظر بهروزیراد را درباره این کلمات جویا شدیم:
*پارالمپیک: فضای خوبی برای رشد ورزشکاران*
*ورزش: روحیه و نشاط*
*مدال طلا: آرزوی هر ورزشکاری *
*قایقرانی: زندگی من *
