اولین مدال قایقرانی در بازیهای آسیایی را عباس صیادی و رضا رئیسی در بازیهای سال 2006 در دوحه قطر بدست آوردند. آن ها می گویند با اینکه خودشان و خانواده قایقرانی پیش بینی روی سکو رفتن را داشتند اما هیچ مسئولی در هنگام اهدای مدال آن ها در مراسم حاضر نبود که این قهرمانان علت آن را این گونه توصیف کردند «کسی فکرش را نمی کرد که قایقرانی در بازیهای آسیایی مدال بگیرد».
14 سال از آن مدال می گذرد و حالا دیگر قایقرانی به عنوان یکی از رشته های صاحب مدال در بازیهای آسیایی شناخته می شود.
عباس صیادی: کسی فکرش را نمی کرد مدال بگیریم
عباس صیادی با اشاره به احساس خود در لحظه کسب مدال گفت: واقعا نمی شود آن حس را بیان کرد. رضا حتما خوب به خاطر دارد. البته ما انتظار این مدال را داشتیم و شاید فکر می کردیم طلا می گیریم. این تصور را مسئولین ورزش ما نداشتند و هیچ خبرنگاری هم آن جا حاضر نبود. ما از مسابقه و روی سکو توزیع مدال هیچ عکس و فیلمی نداریم.
وی ادامه داد: قبل از اینکه به مسابقات برویم همیشه با هم صحبت می کردیم؛ اصلا فکرمان نقره و برنز نبود البته با توجه به رکوردها این انتظار را داشتیم و از روحیه خوبی هم برخوردار بودیم اما به هر حال با اختلاف کم نسبت به قایق اول نقره گرفتیم.
صیادی با بیان اینکه بازیهای آسیایی با دیگر رقابت ها در سطح آسیا قابل مقایسه نیست اظهار کرد: زمین تا آسمان با هم فرق دارند، بازیهای آسیایی هر 4 سال یکبار برگزار می شود و شاید یک ورزشکار فقط یک بار برای حضور در این رقابت فرصت داشته باشد. همانطوری که من و رضا در مسابقات مختلفی حضور داشتیم اما فقط یک بار توانستیم در بازیهای آسیایی حضور داشته باشیم. از جهت دیگر تک رشته ای نیست و هر رشته در کل کاروان ورزشی و رنکینگ کل کشورها نقش دارد. در این رقابت بزرگ بهترین های قاره آسیا دور هم جمع می شوند و حضور در بین این همه ورزشکار حس غرور به ورزشکار می دهد.
وی درباره روند تمریناتشان تا بازیهای آسیایی گفت: واقعا تمرینات خوبی پشت سر گذاشتیم.آن روزها قبل از مسابقات رئیس فدراسیون هر روز به تمرین ما سر می زد. بعضی روزها ما از خوابگاه برای تمرین می آمدیم می دیدیم که رئیس فدراسیون در قایق موتوری منتظر نشسته تا ما بیاییم. خوب ما هم وضعیت را می دیدیم و انگیزه بیشتری پیدا می کردیم.
صیادی با اشاره به کسب نخستین مدال قایقرانی در بازیهای آسیایی تصریح کرد: کلا تا پیش از دوحه، بازیهای آسیایی توسط قایقرانان خیلی جدی گرفته نمی شد. نه اینکه تلاش تمرین نداشته باشند اما اینکه خیلی به این مسئله که بتوانند در این رقابت ها مدال بگیرند فکر نمی کردند. من خودم در بازیهای آسیایی بوسان در اردو بودم اما روز آخر خطرخوردم و نتوانستم بروم و در جریان کامل تمرینات و روند آماده سازی تیم بودم ما خیلی خوب تمرین می کردیم اما نه برای کسب مدال.
وی درباره مدال نقره بازیهای آسیایی دوحه گفت: پیشرفت زیادی داشتیم. نسبت به چین که در دوره قبل با 20 ثانیه اختلاف اول می شد پیشرفت زیادی داشتیم و اختلاف تنها به یک ثانیه رسیده بود. متخصصین قایقرانی می توانند تصدیق کنند که پایین آوردن 20 ثانیه چه کار مشکلی است و چه تلاشی نیاز دارد.
صیادی در خصوص نقش مربی خارجی در کسب این موفقیت اظهار کرد: البته در زمان ما شفر تازه به ایران آمده بود او مربی بزرگی بود اما کار اصلی ما با مربی ایرانی انجام شد. ما صبح که از خوابگاه بیرون می آمدیم اقلیمی تا ما را می دید می دانست که چه مشکلی داریم. او ما را درک می کرد و با او راحت بودیم. البته شفر آلمانی بود و ذاتا آلمانی ها تا حد زیادی در رفتار خشک هستند اما او هم زحمت زیادی برای قایقرانی ایران کشید.
وی درباره شرایط این روزهای قایقرانی بیان کرد: نسبت به دوره ما شرایط متفاوت شده و تقریبا همه چیز تغییر کرده است. اکنون دیگر قایقرانی جزو رشته های مدال آور بازیهای آسیایی است و صاحب سهمیه المپیک شده. الان تمرینات بسیار علمی تر شده و رقابت در سطح دنیا نیز بسیار بالا است.حالا دیگر بچه های ما تجربه حضور در بازیهای آسیایی و مدال آوری در این رقابت ها را دارند و این تجربه خیلی به آن ها کمک خواهد کرد. ظرفیت خوبی در قایقرانی ایجاد شده و به نظرم ناشی از زحمات زیاید است که سال ها برای قایقرانی توسط افراد مختلف کشیده شده است.
صیادی با اشاره به فعالیت این روزهایش گفت: بعد از چند سالی که از قایقرانی دور بودم، مدتی در تیم ملی در کنار آقای اقلیمی کار کردم و اکنون به عنوان نائب رئیس هیات قایقرانی گیلان در خدمت قایقرانان استان خودم هستم و تلاش می کنم تجربیاتم را در اختیار آن ها قرار دهم.
رضا رئیسی: می خواهم الگوی خوبی برای پسرم باشم
رضا رئیسی نیز درباره کسب اولین مدال بازیهای آسیایی در رشته قایقرانی گفت: ما خیلی سختی کشیدیم می خواهم اول از سختی ها بگویم و بعد خوشحالی. هر کسی برای رسیدن به موفقیت سختی هایی را تحمل می کند. ما روزی که برای مسابقه رفتیم به قایقرانان طور دیگری نگاه می شد. همه فکر می کردند ما یا اوت می شویم یا نتیجه خوبی نمی گیریم به طوری که در زمان مسابقه و حتی توزیع مدال هیچ مسئولی سر مسابقه ما نبود. خبرنگار و عکاس هم با اینکه ورزشکاران ایرانی مسابقه مهم و حساس دیگری نداشتند سر مسابقه ما حاضر نبودند.
وی در پاسخ به این سوال که «چرا تصویر و فیلمی از رقابت شما در بازیهای آسیایی موجود نیست؟» اظهار کرد: چون فکر نمی کردند ما مدال بگیریم. به غیر از مجموعه قایقرانی کسی انتظار نداشت که ما مدال بگیریم. مربیان و مسئولین قایقرانی چون با شرایط ما از نزدیک آشنا بودند می دانستند که ما مدال خواهیم گرفت. خدا کمک کرد و توانستیم موفق باشیم. اما عدم حضور مسئولین تاثیر مثبت در ما گذاشت. قاعدتا دوست داشتیم حداقل یکی از مسئولین را بعد از مسابقه ببینیم. همه می دانند من و عباس جزو کسانی بودیم که روحیه جنگنده ای داشتیم و این ما را بیشتر قوی می کرد و دیدید که ضعیف نشدیم و بیشتر تلاش کردیم و خودمان را نشان دادیم و ثابت کردیم که قایقرانی هم می تواند صاحب مدال در بازیهای آسیایی باشد.
رئیسی درباره سطح بازیهای آسیایی بیان گفت: بازیهای آسیایی در کیفیت بالاتری نسبت به دیگر مسابقات قایقرانی که در سطح آسیا برگزار می شود و برای همه کشورها مهم است که بهترین مدال را بگیرند. همه در این رقابت ها هر 4 سال یک بار برای طلا می آیند. مثل ما در دوحه که برای اولین بار مدال داشتیم و آن مدال ارزش و اهمیت بسیار بالایی داشت که البته بعد از 4 سال بچه ها توانستند مدال ها را خیلی بهتر تکرار کنند و در دوره های بعدی نیز قایقرانی در بازیهای آسیایی مدال آور بود.
وی با اشاره به تلاش بسیار زیاد برای کسب این مدال تاکید کرد: قبل از ما ورزشکاران خیلی خوبی بودند و مدال های زیادی در رقابت های قهرمانی آسیا داشتند اما در بازیهای آسیایی نتوانسته بودند مدال بدست بیاورند. اما ما این دید را در خود ایجاد کردیم. تلاش بیشتری داشتیم و از روحیه خوبی هم برخوردار بودیم و توانستیم این قابلیت خود را ارتقاء دهیم و روی سکو برویم. ضمن اینکه روند تمریناتمان هم روز به روز پیشرفت داشت. ما در مسابقات قهرمانی آسیا طلا داشتیم و در مسابقات دیگر این دید را داشتیم که می توانیم موفق شویم و انصافا حمایت خوبی از ما شد. خوب بازیهای آسیایی هم یک چیز دیگر بود و واقعا ارزش آن همه زحمت را داشت.
رئیسی در پاسخ به این سوال که «چه اتفاقی افتاد که شما در دوحه برای اولین بار مدال گرفتید و این نتایج در دور بعد هم تکرار شد؟»، بیان کرد: ببینید پیش از مدال ما بچه ها تمرینات را جدی می گرفتند اما آن باوری که باید برای گرفتن مدال داشته باشند را نداشتند. فدراسیون و مربیان هم زیاد زحمت کشیدند تا ما به جایی رسیدیم که در مسابقات جهانی نتایج بهتری گرفتیم. در قهرمانی جهان قایق اول آسیا بودیم و حساب ویژه ای روی ما می شد. همان جا ما باور کردیم که می توانیم حتی طلا بگیریم. البته تنها با یک ثانیه اختلاف روی سکوی دوم ایستادیم. البته اولین مدال نقش زیادی در روند پیشرفت قایقرانی داشت و بچه ها باور کردند که می توانند در بازیهای آسیایی صاحب مدال شوند. در دوره بعد در گوانگجو هم دیدیم که تلاش بیشتر نتیجه داد و افتخارات بیشتری نیز کسب شد. ما 3 مدال دیگر کسب کردیم که یکی از آن ها طلا بود. در ادوار بعدی هم موفق بودیم و حالا دیگر توقع ها از قایقرانی بالا رفته است.
این قایقران باسابقه علاقه اش به قایقرانی را اینگونه توصیف کرد: من فکر می کنم در قایقرانی اولین چیزی که به وجود می آید یعنی خودم تجربه اش را داشتم آن عشقی است که نسبت به آب، قایق و پارو ایجاد
می شود. قایقرانی وارد خون ورزشکار می شود و با آن زندگی می کند. خوب در این چند سال هم شاهد اتفاقات زیادی در قایقرانی بودیم که شاید بیشترین فشار بر روی قایقرانان بود. اما این بچه ها با عشق و علاقه تمرین کردند و انگیزه شان را از دست ندادند. علاوه بر اینکه پاروزنی را دنبال کردند توانستند سطح خودشان را هم بالا ببرند. تایم های خوب ثبت کنند و رنکینگشان در رقابت های جهانی را ارتقاء ببخشند. این خیلی مهم است و این سختکوشی که داشتند نتیجه داده است. این را هم بگویم من به عنوان یک ورزشکار قدیمی الان برگشتم و قصد دارم دوباره فعالیت حرفه ای آغاز کنم. تمریناتی که الان انجام می شود بسیار متفاوت تر از قبل است. آن موقع تمرینات یک نواخت بود و بعضی اوقات ما رغبت نمی کردیم سمت آب برویم. الان تمرینات تنوع دارد و سبک ها متفاوت شده و سطح رقابت ها بالاتر رفته است.
رئیسی درباره برنامه این روزهایش گفت: من به همراه انوش عباسی هدایت تیم زیر 23 سال و جوانان کایاک را بر عهده داریم که البته با همه گیری ویروس کرونا اردوها تعطیل شد و دورادور با بچه ها در ارتباط هستیم. در کنار آن خودم هم شروع به تمرین کردم.
وی افزود: من تمرین می کنم. دیدم که می توانم دوباره به سطح بالا برگردم و تمام تلاشم را می کنم که در سطح بالا پارو بزنم. تلاش می کنم که به سطح حرفه ای برگردم. امیدوارم یک بار دیگر با تلاش بیشتر بتوانم آغازگر راهی باشم که بچه های قدیمی که هنوز توان قهرمانی دارند به تیم ملی برگردند.
رئیسی در پایان گفت: همیشه تلاش و پشتکار نتیجه می دهد. ما می خواهیم که موفق باشیم و برای آن تلاش می کنیم. می خواهم تجربیاتم را در اختیار جوان ترها قرار دهم و در کنار آن خودم هم به دنبال پیشرفت بیشتر باشم. حالا دیگر صاحب خانواده و فرزند شده ام و می خواهم الگوی خوبی برای پسرم باشم. من و همسرم تلاش می کنیم باعث افتخار خانواده و خصوصا سام (پسرم) باشیم.
